Een trend is nog geen rendement

Beleggen begint met het ontdekken van trends. Uit die trends haal je beleggingsthema's. Tot zo ver het gemakkelijke gedeelte. Maar helaas is een trend niet synoniem aan rendement.

Het is weer december en dat betekent twee dingen in fondsenland. Iedereen telt zijn geld en we poetsen de glazen bol weer op. Het geld tellen is leuk werk dit keer. Veel beleggers kunnen weer als Dagobert Duck rondduiken in hun geldpakhuis, want na de forse verliezen van vorig jaar hebben we dit jaar weer een flink stuk goed kunnen maken. Voorspellen is nog leuker, tenzij lezers op het idee komen je er een jaar later op af te rekenen... Maar over het algemeen is het een onschuldige bezigheid, vol dagdromerij.

Niet alleen kleine beleggers maken zich daar schuldig aan, ook grote fondshuizen komen met een ernstige simplicatie van de complexe wereld. Op microniveau maken we de meest ingewikkelijke producten als ABS'en en CDO's - om maar wat te noemen, maar op macroniveau is het beeld in one glazen bol plots glashelder en ontdekken we de meest voor de hand liggende thema's.

En alle grote namen in de beleggingswereld ontwaren dezelfde trends en thema's. Kennelijk is er massaproductie geweest in een glazenbollenfabriek, ergens in de binnenlanden van China. Vraag het JP Morgan, vraag het Robeco. Of Delta Lloyd, Goldman Sachs, Carmignac, DWS of iemand naar keuze. Allemaal roepen ze hetzelfde.

China.
Grondstoffen.
Olie, koper, goud.
Infrastructuur.
Duurzaamheid.
Voedseltekort.
Milieu.

We hadden het zelf kunnen bedenken en waarschijnlijk tegen een lager tarief. En al die beleggingsthema's zijn - nu we toch aan het simplificeren zijn - toe te schrijven aan Broeder Chinees. Die met steeds meer opduikt en massaal naar de stad verhuist. Dat vraagt om infrastructuur, om grondstoffen. En tegelijk, nu we de aarde overbevolken, onstaat er voedselschaarste en zorgt die smogomrande groei in China om milieumaatregelen.

Allemaal logische gedachtengangen. Maar of beleggers met die Jip & Janneke-filosofie rijk worden? Een trend is nog geen rendement. Tenzij je Al Gore heet, de eerste CO2-miljardair. Een mijlpaal die hij net wist te bereiken voordat Climategate los begon te barsten. Maar vergeet één les niet, de meeste visionairs eindigen berooid en broodarm. Het zijn net kunstschilders. Ze krijgen hun gelijk pas na hun dood. Da's een stuk goedkoper.

En ter memorie: tien jaar geleden was internet de trend én het beloofde land. Inderdaad heeft internet de wereld veranderd, zo niet veroverd. Maar de instappers van 1999 zijn er niet echt rijk mee geworden. Ik bedoel maar. Beleggen is een stuk gecompliceerder dan het in het oneindige doortrekken van lijntjes.