Risico is terug - bij gebrek aan beter

Risico is weer helemaal terug op de menukaart van beleggers, alsof de aandelenbeurzen vorig jaar niet als een bungy jumper omhoog gekatapulteerd werden. Het lijkt de goden verzoeken om na een jaar als 2009 dit jaar weer vol in te zetten op aandelen, of - nog bullisher - grondstoffen. Toch knalt een prominent grondstoffenfonds als JPMorgan Global Natural Resources weer omhoog. Het antwoord lijkt eenvoudiger dan veel beleggers denken. Beleggers nemen risico bij gebrek aan beter.

Het is niet voor niets dat een notoire zwartkijker als Marc Faber in een volgepakte RAI tipt om aandelen te kopen. Is Faber bullish geworden? Nou, nee. In elk geval niet op de wereldeconomie. De geldpersen draaien op volle toeren en dat leidt volgens Faber (net als volgens die andere zwartgallige goeroe Jim Rogers) vroeg of laat tot dubbelcijferige inflatie en torenhoge staatsschulden. De dollar is pulp en de euro is nog pulperiger - als dat woord tenminste bestaat.

Kortom, volgens de zwartgeblakerde glazenbol van Faber en Rogers is de dollar straks niets meer waard en de euro nog minder. hetzelfde geldt dan voor staatsobligaties van de oude wereldmachten. Kortom, cash aanhouden is geen optie. En de oude vluchtweg in zwaar weer richting staatsobligaties staat bijna gelijk aan financiële zelfmoord. Beleggers hebben daarom feitelijk geen keus meer: het geld moet wel richting de aandelenmarkt of naar grondstoffen.

En onder aandelenmarkt moet dan vooral de Aziatische aandelenmarkt worden verstaan, want alleen daar is de komende tien jaar nog groei te verwachten. Als alle beleggers straks als F-pupillen naar dat hoekje van het speelveld rennen, laten de gevolgen zich raden. Faber en Rogers kijken dan minzaam glimlachend toe, hun zakken volgepropt met Hongkongdollars en renminbi's. En al de beleggers doen hun uiterste best om het laatste ritje omhoog mee te pikken.

Totdat iemand aan een koord trekt en de bodem onder hun voeten zich piepend en krakend opent. Maar goed, dat moment kan best nog wel een paar jaar op zich laten wachten.  Helemaal nieuw is dit fenomeen trouwens niet. In het verleden werd het al TINA gedoopt. There Is No Alternative. Fijne dame trouwens, die Tina. Jammer alleen van dat haar op d'r tanden.